Mapowanie genu wywołującego rodzinną gorączkę śródziemnomorską na krótszym ramieniu chromosomu 16 czesc 4

W pobliżu telomerów krótkiego ramienia chromosomu 16 rekombinacja u mężczyzn znacznie przekracza tę u kobiet. 27 28 29 30 Dlatego obliczyliśmy wskaźniki rekombinacji płci dla rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej i naszych dwóch markerów. W przypadku markera D16S84 współczynnik rekombinacji u mężczyzn był w przybliżeniu 1,5-krotnie wyższy niż u kobiet (0,045 vs. 0,029). W przypadku markera . hemoglobiny nadmiar rekombinacji u mężczyzn był jeszcze bardziej wyraźny – obserwowana stopa rekombinacji wynosiła 0,166, w porównaniu z 0,001 kobietami. Analiza sprzężeń wielopunktowych
Analiza sprzężeń dwupunktowych pozwala oszacować wskaźniki rekombinacji dla rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej i indywidualnych markerów genetycznych. Gdy w danym regionie chromosomowym występują dwa lub więcej markerów genetycznych, a szybkość rekombinacji między markerami genetycznymi jest znana, możliwe jest przeprowadzenie wielopunktowej analizy sprzężeń. Ta metoda matematyczna porównuje dziedziczenie genu choroby z dziedziczeniem wielu markerów jednocześnie i umożliwia zlokalizowanie genu na mapie genetycznej w odniesieniu do tych markerów.
Rycina 2. Rycina 2. Umiejscowienie D16S84 i kompleksu hemoglobiny . (HBA) na chromosomie 16 i wyniki wielopunktowej analizy sprzężeń 27 rodzin z rodzinną gorączką śródziemnomorską. W analizie sprzężeń marker D16S84 został arbitralnie przypisany pozycji 0 (0 cM). W tej części chromosomu 16 odległości w mapach (i wskaźniki rekombinacji) są większe u mężczyzn niż u kobiet27-30; pokazane odległości to te w męskich mejozach.
Figura 2 pokazuje względne pozycje D16S84 i hemoglobiny . na krótkim ramieniu chromosomu 16. W męskich mejozach, wskaźnik rekombinacji dla tych dwóch markerów wynosi 0,07 27 28 29 30, co odpowiada odległości na mapie około 7 cM. Korzystając z analizy sprzężeń wielopunktowych, obliczyliśmy liczbę punktów dla różnych punktów od centromeru do D16S84, od D16S84 do hemoglobiny ., od telomeru do hemoglobiny .. Rysunek 2 pokazuje te wykresy nukowe naniesione na pozycję mapy. Zaobserwowano maksymalny punkt lodowy 19,86 około 10 cM (na mapie męskiej mejozy) centromerowego do D16S84. Stanowi to najbardziej prawdopodobną pozycję na mapie genu powodującego rodzinną gorączkę śródziemnomorską, przy czym w tym momencie istnieje prawdopodobieństwo faworyzowania połączenia 1019,86: 1.
Mapowanie homozygotyczne
Rysunek 3. Rysunek 3. Genotypy znaczników 16p w dwóch spokrewnionych rodzinach. W każdej rodzinie podwójna linia oznacza małżeństwo wujek-siostrzenica. W rodzinie 25, homozygotyczność w allelu A D16S84 i allelu E kompleksu hemoglobiny . (HBA) była związana z rodzinną gorączką śródziemnomorską. W rodzinie 75, homozygotyczność w allelu B D16S84 i allel D hemoglobiny . był związany z chorobą. Genotyp DE hemoglobiny trzeciego dziecka z rodziny 75 reprezentuje krzyżowanie w mejozie ojcowskiej między allelem hemoglobiny D a genem wywołującym rodzinną gorączkę śródziemnomorską.
Potomstwo małżonków pokrzywdzonych, które mają rzadkie choroby recesywne, powinno być homozygotyczne pod względem markerów DNA w pobliżu genu choroby, 31, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo, że obie kopie genu dla choroby recesywnej, wraz ze znacznikami na otaczających odstępach chromosomowych, pochodzą od wspólny przodek
[więcej w: bhmed świdnica, grześ nawojowa, szkoltex ]