Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką ad 5

Panel B pokazuje prawdopodobieństwo całkowitego przeżycia u tych samych pacjentów w listopadzie 2005 r. (P = 0,02, próg O Brien-Fleming dla istotności statystycznej, P = 0,0094). Panel C pokazuje prawdopodobieństwo przeżycia bez progresji wśród 769 pacjentów – 384 pacjentów otrzymujących sorafenib i 385 pacjentów otrzymujących placebo – którzy zostali oceniani w niezależnym przeglądzie w styczniu 2005 r. (P <0,001). Panel D pokazuje prawdopodobieństwo przeżycia bez progresji u wszystkich 903 pacjentów, według przeglądu przeprowadzonego przez badaczy w maju 2005 r. (P <0,001). W pierwszej analizie całkowitego przeżycia, która została przeprowadzona w maju 2005 r., Bezpośrednio przed dopuszczeniem do przejścia, odnotowano 220 zgonów (41% zgonów z powodu 540 zdefiniowanych w protokole): 97 z 451 pacjentów (22%) w grupie sorafenibu i 123 452 pacjentów (27%) w grupie placebo zmarło. Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 6,6 miesiąca mediana całkowitej przeżywalności aktomii wynosiła 14,7 miesiąca w grupie placebo, ale nie została jeszcze osiągnięta w grupie otrzymującej sorafenib (współczynnik ryzyka 0,72, 95% przedział ufności [CI], 0,54 do 0,94; P = 0,02) (Figura 2A). Całkowite przeżycie oceniono 6 miesięcy później (w listopadzie 2005 r.), Po tym, jak 216 z 452 pacjentów otrzymujących placebo przeszło na sorafenib i po 367 zdarzeniach (68% zdefiniowanych w protokole 540 zdarzeń). Spośród tych zgonów 171 wystąpiło w grupie sorafenibu (38%) i 196 w grupie placebo (43%). Mediana całkowitego przeżycia wynosiła 19,3 miesiąca dla pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib i 15,9 miesiąca dla pacjentów w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 0,77, 95% CI, 0,63 do 0,95, P = 0,02) (Figura 2B). Analizy nie osiągnęły określonych granic O Brien-Fleming dla istotności statystycznej.
Przeżycie bez progresji
Rycina 3. Rycina 3. Wskaźniki zagrożenia dla przeżycia bez progresji pomiędzy podgrupami pacjentów. Wykres pokazuje współczynniki ryzyka (z 95% przedziałami ufności) wśród podgrup pacjentów otrzymujących ciągły doustny sorafenib (w dawce 400 mg dwa razy na dobę) lub placebo. 769 pacjentów – 384 pacjentów otrzymujących sorafenib i 385 pacjentów otrzymujących placebo – zostało ocenionych przez niezależnego recenzenta w styczniu 2005 r. MSKCC oznacza Centrum Sloan-Kettering Cancer Center.
W styczniu 2005 r. Przeprowadzono niezależny przegląd zdefiniowany przez protokół statusu 769 pacjentów – 384 w grupie sorafenibu i 385 w grupie placebo. W tej analizie średni czas przeżycia bez progresji wynosił 5,5 miesiąca w grupie otrzymującej sorafenib i 2,8 miesiąca w grupie placebo (p <0,001), w oparciu o 147 zdarzeń (u 38% pacjentów) w grupie otrzymującej sorafenib (23 zgony, 117 zdarzenia progresji radiologicznej i 7 zdarzeń progresji klinicznej) i 195 zdarzeń (51%) w grupie placebo (23 zgony, 164 zdarzenia progresji radiologicznej i 8 zdarzeń progresji klinicznej). Średni czas przeżycia bez progresji ocenianej przez badacza wynosił 5,9 miesiąca w grupie otrzymującej sorafenib i 2,8 miesiąca w grupie placebo (p <0,001), w oparciu o 136 zdarzeń (u 35% pacjentów) w grupie przyjmującej sorafenib i 211 zdarzeń (55%) w grupie placebo. Sorafenib był związany z redukcją o 56% w niezależnie oszacowanym ryzyku progresji (współczynnik ryzyka, 0,44; 95% CI, 0,35 do 0,55) (Figura 2C). Oceniający przeżycie oceniający przeżycie wolne od progresji u 903 pacjentów w czasie przejścia był również znacząco przedłużony podczas leczenia sorafenibem (5,5 vs [patrz też: walbet, grant jankowice, genowefa garage ]