Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką ad 6

Ta korzyść z przeżycia wolnego od progresji była niezależna od wieku, wyniku MSKCC, wcześniejszego użycia lub niewykorzystania terapii cytokiną, obecności lub braku przerzutów do płuc lub wątroby oraz czasu od rozpoznania (<1,5 lub .1,5 roku) (Figura 3). Ogólna odpowiedź
Tabela 2. Tabela 2. Najlepsze wskaźniki reakcji. W momencie wyłączenia w styczniu 2005 niezależni recenzenci ocenili najlepsze odpowiedzi wśród 672 pacjentów: 335 w grupie sorafenibu i 337 w grupie placebo. Grupa sorafenib miała 7 pacjentów z częściową odpowiedzią (2%), 261 pacjentów ze stabilną chorobą (78%) i 29 pacjentów z progresją choroby (9%); brak danych dla 38 pacjentów (11%). Grupa placebo nie miała pacjentów z częściową odpowiedzią, 186 pacjentów ze stabilną chorobą (55%) i 102 pacjentami z progresją choroby (30%); brakowało danych dla 49 pacjentów (15%). W momencie wyłączenia w maju 2005 r. 903 pacjentów w populacji zamierzonej w leczeniu kwalifikowało się do oceny najlepszej odpowiedzi ze strony badaczy (Tabela 2). Spośród 451 pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib, pacjent miał całkowitą odpowiedź (<1%), 43 miało częściową odpowiedź (10%), a 333 miało stabilną chorobę (74%). Spośród 452 pacjentów w grupie placebo żaden pacjent nie uzyskał pełnej odpowiedzi, 8 miało częściową odpowiedź (2%), a 239 miało stabilną chorobę (53%). Istotnie więcej pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib niż w grupie placebo miało częściowe odpowiedzi lub stabilną chorobę (p <0,001) (tabela 2). Po 3 miesiącach leczenia, 255 pacjentów otrzymujących sorafenib (57%) miało całkowitą lub częściową odpowiedź lub stabilną chorobę, w porównaniu z 152 pacjentami otrzymującymi placebo (34%). Wśród 44 pacjentów z grupy sorafenibu, którzy mieli całkowitą lub częściową odpowiedź, mediana czasu odpowiedzi wynosiła 80 dni (zakres od 35 do 275), a mediana czasu odpowiedzi wynosiła 182 dni (zakres od 36 do 378).
Zdarzenia niepożądane
Mediana czasu leczenia wyniosła 23 tygodnie w grupie otrzymującej sorafenib i 12 tygodni w grupie placebo. Odsetek pacjentów, którzy przerwali stosowanie badanego leku z powodu działań niepożądanych, był podobny w obu grupach (10% w grupie otrzymującej sorafenib i 8% w grupie otrzymującej placebo), a przerwanie leczenia było głównie wynikiem zastosowania konstytucyjnego, żołądkowo-jelitowego, dermatologicznego lub płucnego. objawy górnych dróg oddechowych. Dawki zmniejszyły się u 13% pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib, w porównaniu do 3% w grupie placebo (P <0,001), a dawki zostały przerwane z powodu działań niepożądanych u 21% pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib, w porównaniu z 6% % w grupie placebo (P <0,001). Mediana czasu trwania przerw w dawkowaniu wynosiła 7 dni w grupie otrzymującej sorafenib i 6 dni w grupie placebo. Dawkę przerwano głównie z powodu zdarzeń dermatologicznych (głównie reakcji skórnych rąk lub stóp lub wysypki) i zdarzeń żołądkowo-jelitowych, w tym biegunki.
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane. Zdarzenia niepożądane występujące podczas leczenia dotyczyły głównie stopnia 1. lub 2. Najczęściej występującymi były biegunka, wysypka, zmęczenie, reakcje skórne rąk i stóp, łysienie i nudności (Tabela 3). Nadciśnienie tętnicze występowało częściej w grupie otrzymującej sorafenib, ale doprowadziło do stałego przerwania leczenia u mniej niż 1% pacjentów; stan ogólny wystąpił podczas pierwszego cyklu leczenia
[więcej w: przychodnia gdynia żwirki i wigury, denmed toruń, choroby genetyczne przykłady ]