Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką cd

Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo dokonał przeglądu danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W kwietniu 2005 roku, na podstawie pierwszej analizy przeżycia bez progresji przeprowadzonej przez tę komisję, podjęto decyzję o ujawnieniu zadań grupy badawczej i zaoferowaniu sorafenibu pacjentom, którzy zostali przypisani do otrzymywania placebo. Badacze i sponsor nie byli świadomi zadań grupy badawczej w odniesieniu do danych dotyczących przeżycia. Ponieważ krzyżowanie może naruszyć końcowy punkt całkowitego przeżycia, protokół został zmieniony, aby umożliwić pierwszą analizę całkowitego przeżycia na początku przejścia w leczeniu, w maju 2005 r. Studiuj punkty końcowe
Mierzyliśmy pierwszorzędowy punkt końcowy (przeżycie całkowite) od daty randomizacji do daty śmierci i drugorzędowego punktu końcowego (przeżycie wolne od progresji) od daty randomizacji do daty progresji. Read more „Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką cd”

Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym

Ponieważ jabłczan sunitynibu wykazał aktywność w dwóch niekontrolowanych badaniach u pacjentów z przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym, uzasadnione jest porównanie leku z interferonem alfa w badaniu fazy 3. Metody
Do grupy 750 pacjentów z wcześniej nieleczonym, przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym włączono wieloośrodkowe, randomizowane badanie III fazy, w którym stosowano albo powtarzane 6-tygodniowe cykle sunitynibu (w dawce 50 mg podawanej doustnie raz na dobę przez 4 tygodnie, a następnie 2 tygodnie bez leczenia) lub interferon alfa (w dawce 9 MU podskórnie trzy razy w tygodniu). Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały obiektywną odpowiedź, całkowity czas przeżycia, wyniki zgłoszone przez pacjenta i bezpieczeństwo.
Wyniki
Mediana przeżycia wolnego od progresji była istotnie dłuższa w grupie sunitynibu (11 miesięcy) niż w grupie otrzymującej interferon alfa (5 miesięcy), co odpowiada współczynnikowi ryzyka wynoszącemu 0,42 (95% przedział ufności, 0,32 do 0,54; P <0,001). Read more „Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym”

Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką ad 6

Ta korzyść z przeżycia wolnego od progresji była niezależna od wieku, wyniku MSKCC, wcześniejszego użycia lub niewykorzystania terapii cytokiną, obecności lub braku przerzutów do płuc lub wątroby oraz czasu od rozpoznania (<1,5 lub .1,5 roku) (Figura 3). Ogólna odpowiedź
Tabela 2. Tabela 2. Najlepsze wskaźniki reakcji. W momencie wyłączenia w styczniu 2005 niezależni recenzenci ocenili najlepsze odpowiedzi wśród 672 pacjentów: 335 w grupie sorafenibu i 337 w grupie placebo. Read more „Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką ad 6”

Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku czesc 4

Aby można było zastosować dwustronny test, wymagane było 170 pacjentów. 16 Przyrost pacjentów i główne punkty końcowe oceniano w odstępach 12-miesięcznych.17 Istotne różnice w częstości występowania powikłań i znaczący wzrost śmiertelności w jednej kohorcie stwierdzono na 24-miesięczny przegląd po przyjęciu 130 pacjentów. Rekrutacja do badania została w związku z tym zakończona. Test t-Studenta wykorzystano do porównania średnich zmiennych, test sumy rang Wilcoxona wykorzystano dla danych skośnych lub porządkowych, a dla zmiennych dyskretnych zastosowano test chi-kwadrat. Analiza Kaplana-Meiera została wykorzystana do zbadania czasu do śmierci i do pierwszego nawrotu krwawienia. Read more „Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku czesc 4”

Słownik Chorób i Chorób Eponimicznych Jablonskiego

We wstępie do tego wydania jego Słownika (rewizja wydania z 1969 r.) Jablonski opisuje nieco zaskakującą historię samego słowa syndrom . Pochodząca od greckiego słowa syn (razem) w połączeniu z dromosem (kurs, rzeczy biegnące razem), termin ten był używany już w V wieku pne w celu opisania chorób przejawianych przez konstelacje oznak i objawów różnych układów narządów. Był używany przez wiele stuleci, ale popadł w niełaskę pod koniec 17 wieku, po Sydenham twierdził, że syndrom i choroba były w zasadzie synonimami. Jednak w XIX wieku ponownie pojawiła się koncepcja syndromu, aby wyznaczyć lub zaklasyfikować choroby układu wielonarządowego, gdy zwykłe dodanie przyrostka w celu opisania stanu konkretnego narządu, jak w przypadku zapalenia płuc , nie byłoby wystarczające. . Read more „Słownik Chorób i Chorób Eponimicznych Jablonskiego”

Tlenek azotu jako mediator relaksacji ciała jamistego

Raport Rajfera i in. na temat roli tlenku azotu w erekcji prącia (wydanie z 9 stycznia) potwierdza wcześniejsze doniesienia, które rozwiązały ten problem i wyciągnęły podobne wnioski.2 3 4 Raporty te poruszają niektóre z ważnych pytań zadawanych przez Rajfera i współpracowników. Ponieważ badanie Rajfera i in. wykorzystali tkanki od bezsilnych mężczyzn, autorzy odpowiednio pytają, czy proponowana rola tlenku azotu w erekcji dotyczy silnych mężczyzn. Ponieważ badanie Holmquist i wsp.2 przeprowadzono z użyciem tkanki ciała jamistego u mężczyzn z prawidłową funkcją prącia, można wyciągnąć wniosek, że tlenek azotu pełni rolę fizjologiczną w erekcji prącia. Read more „Tlenek azotu jako mediator relaksacji ciała jamistego”

Obrazowanie rezonansu magnetycznego naczyń odpływowych angiograficznie okultystycznych w chorobach okluzyjnych naczyń obwodowych czesc 4

Plan interwencyjny oparty na konwencjonalnym angiogramie był ślepym badaniem naczyń odpływowych i śródoperacyjnej arteriografii z późniejszą amputacją, jeżeli nie zidentyfikowano odpowiedniego naczynia docelowego. Retrospektywny przegląd przedoperacyjnych angiogramów kontrastowych wykazał, że wszystkie cztery są dobrej jakości. Podłoże kontrastowe wstrzyknięto do dystalnej części aorty brzusznej u dwóch pacjentów i do naczyń biodrowych u dwóch pacjentów. U wszystkich czterech pacjentów konwencjonalne angiogramy wykazały obecność środka kontrastowego w małych nienazwanych naczyniach podudzia (ryc. 2A). Read more „Obrazowanie rezonansu magnetycznego naczyń odpływowych angiograficznie okultystycznych w chorobach okluzyjnych naczyń obwodowych czesc 4”

Obrazowanie rezonansu magnetycznego naczyń odpływowych angiograficznie okultystycznych w chorobach okluzyjnych naczyń obwodowych cd

W angiografii MR zidentyfikowano 77 patologicznych segmentów naczyniowych, które nie zostały wykryte przez angiografię kontrastową. Większa czułość angiografii MR była najbardziej widoczna w obrazowaniu dystalnych odcinków tętniczych, chociaż technika wykryła więcej naczyń patentowych niż konwencjonalna angiografia w każdym zbadanym segmencie naczyniowym. Rycina 2. Rycina 2. Angiogramy konwencjonalne, MR i śródoperacyjne pacjenta z ciężkim niedokrwieniem stopy. Read more „Obrazowanie rezonansu magnetycznego naczyń odpływowych angiograficznie okultystycznych w chorobach okluzyjnych naczyń obwodowych cd”

Wstrząs czesc 4

Małe stłuczenia powierzchni mózgu lub ograniczone ilości krwotoku podpajęczynówkowego występują w około 5% przypadków. Obrażenia te zwykle nie powodują problemów neurologicznych innych niż ból głowy, ale wskazują, że wpływ był ciężki i wymagał dłuższej obserwacji, zwykle w szpitalu. Złamanie przez rowek środkowej tętnicy oponowej stanowi szczególne ryzyko dla krwiaka nadtwardówkowego. Kontynuacja obrazowania jest uzasadniona dla wszystkich tych zmian wewnątrzczaszkowych, chociaż ich wartość i optymalny czas nie były badane. Zespół pooperacyjny (pourazowa niestabilność nerwowa)
Tabela 2. Read more „Wstrząs czesc 4”

Wstrząs cd

W jednym z tych badań 15 kanadyjskie rządy miały nieco niższą wrażliwość niż reguła Nowego Orleanu dla jakiejkolwiek ważnej kontuzji. Obie zasady miały jednak niewielką specyfikę, chociaż były nieco wyższe w przypadku kanadyjskich rządów, których wykorzystanie miało zatem doprowadzić do umiarkowanej, ale większej redukcji CT niż wykorzystanie reguły Nowego Orleanu (tabela 1). Ponieważ pacjenci w wieku 15 lat i młodsi zostali wykluczeni z jednego z pierwotnych badań14 oraz z obu badań walidacyjnych, stosowanie zasad w tej grupie wiekowej jest niepewne. Ważne jest, aby docenić, że żadna klinicznie oparta na przepisie metoda uzyskania TK nie jest prawdopodobnie uniwersalna. Stosując te zasady, lekarz powinien wziąć pod uwagę poziom akceptowalnego ryzyka przeoczenia jakiegokolwiek uszkodzenia wewnątrzczaszkowego, w przeciwieństwie do brakujących zmian, które wymagają monitorowania lub natychmiastowej interwencji neurochirurgicznej. Read more „Wstrząs cd”