Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką

Przeprowadziliśmy próbę fazy 3 z randomizacją, podwójnie ślepą próbą, kontrolowaną placebo, dotyczącą sorafenibu, wielocyklinowego inhibitora proliferacji komórek nowotworowych i angiogenezy u pacjentów z zaawansowanym rakiem jasnokomórkowym nerkowokomórkowym. Metody
Od listopada 2003 r. Do marca 2005 r. Losowo przydzielono 903 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym, którzy byli oporni na standardową terapię otrzymującą ciągłe leczenie doustnym sorafenibem (w dawce 400 mg dwa razy na dobę) lub placebo; 451 pacjentów otrzymywało sorafenib, a 452 otrzymywało placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym było całkowite przeżycie. Read more „Sorafenib w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym z wyraźną komórką”

Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów ad 8

Z punktu widzenia kosztów, wstawienie oddzielnych wymazów z wielu miejsc anatomicznych do jednej fiolki hodowlanej wydaje się najbardziej skutecznym sposobem zbierania próbek genitalnych do hodowli wirusowej. Techniki laboratoryjne, w których można wykrywać antygeny HSV lub DNA w celu ustalenia uszkodzeń, mogą również być przydatnymi dodatkami laboratoryjnymi. 26 26 27 Wykazanie serokonwersji w HSV występuje zwykle zbyt późno, aby można było zastosować skuteczną chemioterapię przeciwwirusową. 12, 15, 28 29 30 Testy serologiczne HSV-2 były bardziej użyteczne niż hodowle wirusowe w potwierdzeniu rozpoznania zakażenia HSV narządów płciowych u kobiet z nawracającym zakażeniem HSV narządów płciowych. Przeciwciała HSV-2 wykryto za pomocą testu Western blot u 37 z 38 kobiet z nawrotową opryszczką narządów płciowych, 38. Read more „Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów ad 8”

Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów czesc 4

Dodatkowa czwórka kobiet z ujemną hodowlą miała kliniczne i serologiczne dowody na pierwszy epizod opryszczki narządów płciowych. Na podstawie badań kulturowych, serologicznych i klinicznych stwierdzono, że HSV była prawdopodobną przyczyną wrzodów, krostek lub pęcherzyków sromu lub okolicy okostnej u 73 z 83 kobiet, które przedstawiły takie wyniki (88 procent). Wśród pozostałych 10 kobiet z wrzodami narządów płciowych negatywnymi pod względem HSV w hodowli, 3 miały zmiany przypisane do urazu lub zapalenia mieszków włosowych, a 7 miało wrzodziejące zmiany klinicznie sugerujące opryszczkę narządów płciowych (2 z 7 kobiet miało przeciwciała HSV-1, a 5 nie), ale były negatywne w hodowli i nie miały przeciwciał HSV-2. Ponieważ nie było dostępnych wyników dalszych badań serologicznych u tych kobiet, przyczyna ich zmian pozostawała nieznana.
Nietypowe opryszczkowe wirusy
Czterdzieści osiem kobiet z niewydolnymi zmianami w obrębie narządów płciowych, takimi jak pęknięcia, drętwienie, wykrzywienie lub niespecyficzny rumień sromu, miało hodowle HSV. Read more „Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów czesc 4”

Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów cd

Żadna z nich nie miała kiły pierwotnej ani wtórnej. Występowanie objawowych i podklinicznych opryszczek narządów płciowych
Tabela 1. Tabela 1. Spektrum kliniczne infekcji HSV uogólkowych lub odbytniczych u 779 kobiet uczęszczających do Kliniki STD. Ogółem 372 z 779 kobiet (48 procent) miało serologiczny lub wirusologiczny dowód opryszczki narządów płciowych. Read more „Niedodiagnozowanie opryszczki narządów płciowych za pomocą obecnych procedur klinicznych i izolowania wirusów cd”

Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku czesc 4

Aby można było zastosować dwustronny test, wymagane było 170 pacjentów. 16 Przyrost pacjentów i główne punkty końcowe oceniano w odstępach 12-miesięcznych.17 Istotne różnice w częstości występowania powikłań i znaczący wzrost śmiertelności w jednej kohorcie stwierdzono na 24-miesięczny przegląd po przyjęciu 130 pacjentów. Rekrutacja do badania została w związku z tym zakończona. Test t-Studenta wykorzystano do porównania średnich zmiennych, test sumy rang Wilcoxona wykorzystano dla danych skośnych lub porządkowych, a dla zmiennych dyskretnych zastosowano test chi-kwadrat. Analiza Kaplana-Meiera została wykorzystana do zbadania czasu do śmierci i do pierwszego nawrotu krwawienia. Read more „Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku czesc 4”

Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku cd

Podczas sesji leczenia planowego przeprowadzono nie więcej niż osiem pojedynczych ligacji. U pacjentów krwawiących aktywnie wykonywano ligację w miejscu krwawienia lub w jego okolicy, kontrolując krwotok. Następnie zligowano dodatkowe żylaki, jak u pacjentów bez krwawienia. Kontynuacja leczenia
Opieka wspomagająca i monitorowanie zapewniane podczas obserwacji były podobne w obu grupach. Lekarze zapewniający opiekę nie byli zaślepieni na dane leczenie. Read more „Skleroterapia endoskopowa w porównaniu z podwiązaniem endoskopowym w celu krwawienia żylaków przełyku cd”

Endoskopowy odwodnienie dróg żółciowych z powodu ciężkiego ostrego zapalenia naczyń ad 5

Czternastu pacjentów (34 procent) w grupie z drenażem endoskopowym i 27 (66 procent) w grupie operacyjnej miało powikłania po dekompresji żółciowej (P> 0,05) (Tabela 3). Pozostałe kamienie były znacznie rzadziej u pacjentów poddanych endoskopowemu odwodnieniu dróg żółciowych niż u pacjentów leczonych operacyjnie (3 vs 12, P <0,03). Było 17 zgonów (21 procent): 4 w grupie endoskopowo-drenażowej i 13 w grupie chirurgicznej (p <0,03) (tabela 4). Spośród czterech pacjentów zmarłych w grupie drenażowo-drenażowej, trzej zmarli po następującej ostatecznej interwencji endoskopowej. Czwarty pacjent, który miał kamienie zarówno w przewodzie żółciowym wspólnym, jak iw prawym kanale wewnątrzwątrobowym, operował pięć dni po pomyślnym usunięciu żółciowej posocznicy przez endoskopowy drenaż żółciowy, ale jego ogólny stan pozostawał słaby i zmarł na odoskrzelowe zapalenie płuc tydzień po eksploracji wspólnego przewodu. Read more „Endoskopowy odwodnienie dróg żółciowych z powodu ciężkiego ostrego zapalenia naczyń ad 5”