Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym ad 5

Zdarzenia niepożądane i wybrane nieprawidłowości laboratoryjne. Większość ogólnych zdarzeń niepożądanych wszystkich stopni występowała częściej w grupie otrzymującej sunitynib niż w grupie otrzymującej interferon alfa (tabela 2). Odsetek pacjentów z zdarzeniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. był w obu grupach stosunkowo niski. Read more „Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym ad 5”

Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym ad

Ten gen supresorowy guza koduje białko, które bierze udział w regulacji wytwarzania czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), płytkowego czynnika wzrostu (PDGF) i szeregu innych białek indukowalnych hipoksją. Inaktywacja genu VHL powoduje nadekspresję tych agonistów VEGFR i PDGFR, a wynikła trwała stymulacja receptorów może sprzyjać angiogenezie nowotworu, wzrostowi guza i przerzutom. 15-18 Yang i wsp. 19 wykazali, że bevacizumab, przeciw VEGF przeciwciało, ma skuteczność w raku nerkowokomórkowym. Wszystkie te rozważania tworzą receptory dla racjonalnych celów VEGF i PDGF w leczeniu jasnokomórkowego raka nerkowokomórkowego. Read more „Sunitinib kontra interferon Alfa w przerzutowym raku nerkowokomórkowym ad”